Vjere

Osam vekova SPC: Temelji su naši sveti – na toj tajni su opstali i naša Crkva i Srpstvo

U MANASTIRU ŽIČA VELIČANSTVENO POČELA PROSLAVA AUTOKEFALNOSTI SRPSKE CRKVE
  • Patrijarh IRINEJ  u besedi: Stefan Nemanja i Sveti Sava ovde su stvarali planove. Znali su da narodu treba organizovana i samostalna Crkva i država. Njih su osnivali sveti ljudi, velika dinastija Nemanjića. Nemanjići su učinili apostolsko delo, kao i naša Crkva
  • Blagodarimo Bogu – nastavio je poglavar SPC – što možemo da proslavimo ovaj veliki dan. Važno je da znamo da je naš narod krasilo jedinstvo, i to jedinstvo u Crkvi, veri i ljubavi moramo i danas negovati... Moramo vratiti putu Hristovom i putu Svetog Save. Niko sem Gospoda nije Put, Istina i Život
  • Na bini između manastirske kapije i velike žičke trpezarije, upriličen je prigodan kulturno-umetnički program u režiji g. Saše Gabrića. Učestvovali su KUD “Abrašević“, Bora Dugić, “Kosovski božuri“, đaci iz Osnovne škole “Svetozar Marković“ iz Kraljeva, glumci Katarina Dimitrijević i Gojko Baletić koji su govorili stihove iz dela Svetog vladike Nikolaja
  • Među prisutnima  i princ Aleksandar i princeza Katarina Karađorđević, generalni sekretar Predsednika Republike Srbije Nikola Selaković, ministar spoljnih poslova  Ivica Dačić, ministar kulture i informisanja Vladan Vukosavljević i ministar za inovacije i tehnološki razvoj Nenad Popović

OVE godine dočekali smo da nas obasja svetlost velikog događaja koji zaokružuje osam vekova trajanja autokefalnosti Srpske Pravoslavne Crkve.

Tim povodom centralna proslava jubileja održana je 6. oktobra 2019. godine u manastiru Žiči. Drevna zadužbina naših slavnih predaka Nemanjića dočekala je ovaj dan u neoduzimljivoj lepoti koju nisu uspeli da ugase plamenovi i bombe osvajača koji su vekovima pokušavali da ugase kandilo vere koje je u duši Srbinovoj pre osam vekova upalio bogonosni otac naš Sava.

Zbog velikog broja učesnika ovog istorijskog događaja, kojim je počastvovana drevna svetosavska zadužbina i Eparhija žička kao domaćin, prostor za bogosluženje je uređen na bini koja je postavljena u istočnom delu manastirske porte.

Svetom arhijerejskom Liturgijom načalstvovao je Njegova Svetost Patrijarh srpski g. Irinej uz sasluženje domaćina proslave Njegovog Preosveštenstva Episkopa žičkog g. Justina, Visokopreosvećene gospode Arhiepiskopa ohridskog i Mitropolita skopskog Jovana, Mitropolitâ crnogorsko-primorskog Amfilohija, dabrobosanskog Hrizostoma i zagrebačko-ljubljanskog Porfirija, Preosvećene gospode Episkopâ sremskog Vasilija, budimskog Lukijana, banatskog Nikanora, novogračaničko-srednjozapadnoameričkog Longina, kanadskog Mitrofana, bačkog Irineja, britansko-skandinavskog Dositeja, vranjskog Pahomija, šumadijskog Jovana, braničevskog Ignjatija, zvorničko-tuzlanskog Fotija, mileševskog Atanasija, budimljansko-nikšićkog Joanikija, diseldorfskog i nemačkog Grigorija, valjevskog Milutina, raško-prizrenskog Teodosija, raško-prizrenskog Teodosija, zapadnoameričkog Maksima, istočnoameričkog Irineja, kruševačkog Davida, slavonskog Jovana, bihaćko-petrovačkog Sergija, timočkog Ilariona, niškog Arsenija, australijsko-novozelandskog Siluana, buenosaireskog i južno-centralnoameričkog Kirila, dalmatinskog Nikodima, osečko-poljskog i baranjskog Heruvima, zahumsko-hercegovačkog Dimitrija, pološko-kumanovskog Joakima, bregalničkog Marka, stobijskog Davida, moravičkog Antonija, remezijanskog Stefana, mohačkog Isihija, dioklijskog Metodija, kao i umirovljenih episkopa kanadskog Georgija (Đokića) i zahumsko-hercegovačkog Atanasija (Jevtića).

Molitveno su prisustvovali Preosvećena gospoda Episkopi šabački Lavrentije i umirovljeni niški Jovan.

Arhijerejima su sasluživali arhimandriti studenički dr Tihon (Rakićević), Jovan (Radosavljević) i iguman sopoćanski Teoktist, protojereji-stavrofori Savo Jović, Milutin Timotijević, Dragi Veškovac, Slavko Zorica, Zoran Krstić, Ljubinko Kostić i Vladislav Topalović, protojereji Jovan Milanović i Ljubomir Prijović, protođakoni Stevan Rapajić, Damjan Božić i Aleksandar Grujović, kao i jerođakon hilandarski Siluan.

Predivnim glasovima uz bogoslužbene melodije vizantijskog napeva pojale su monahinje iz žičkog sestrinstva. Za sve prisutne ovo je bio poseban doživljaj – čuti pojanje nalik angeoskom.

Manastirska porta je bila mala da primi mnoštvo vernog naroda koji je ovog dana pohitao ka našoj velikoj Žiči, izvoru naše duhovnosti. Narod je poput reke koja se vraća svom izvoru, došao iz svih krajeva gde srpsko ime i dalje traje. Divno je bilo videti prizor u kome sve generacije, od najmlađih do najstarijih, pritiču najmudrijoj srpskoj glavi, ali i najlepšem srpskom detetu – svetitelju Savi.

Sveštenstvo i monaštvo, koje širom sveta prinosi molitve za ceo svet ali uvek i za svoj rod svetosavski, posvedočilo je brojnošću da delo velikog oca našeg Save plodove kroz Crkvu rađa do danas.

Među prisutnima bili su Njegovo Kraljevsko Visočanstvo prestolonaslednik Aleksandar i princeza Katarina Karađorđević, generalni sekretar Predsednika Republike Srbije g. Nikola Selaković, ministar spoljnih poslova g. Ivica Dačić, ministar kulture i informisanja g. Vladan Vukosavljević i ministar za inovacije i tehnološki razvoj g. Nenad Popović, predstavnici crkava i verskih zajednica, gradonačelnici, predstavnici Vojske, Policije, Žandarmerije, kulturnih i prosvetnih institucija.

Na više mesta bili su raspoređeni video bimovi kako bi događaj mogli da prate svi prisutni.

Svetom pričešću pristupio je veliki broj vernika koji su pričešćivani od strane sveštenoslužitelja na više mesta u krugu manastira.

Prisutnima se besedom obratio Njegova Svetost Patrijarh srpski g. Irinej:

„Evo nas u našoj najvećoj svetinji. Oko nje se narod sabirao, molio, veru svoju širio i jačao. Ovde je pre osam vekova počela istorija naše autokefalnosti.

Stefan Nemanja i Sveti Sava ovde su stvarali planove. Znali su da narodu treba organizovana i samostalna Crkva i država. Njih su osnivali sveti ljudi, velika dinastija Nemanjića.

Temelji su naši sveti. To je tajna na osnovu koje je naša Crkva posle mnogih stradanja opstala.

 Naše svetinje su stradale. One su bile po lepoti ponekad i iznad velikih vizantijskih svetinja. O tome svedoči i naša Žiča.

Nemanjići su učinili apostolsko delo, kao i naša Crkva.

Crkva je vodila svoju apostolsku misiju u narodu. Širila je istinu Božju, gradeći hramove ali i istinu ljudskih bića u svetosti. Država je radila svoj posao. Harmonija je krasila odnose Crkve i države.

Ono što moramo danas naglasiti je da se moramo vratiti putu Hristovom i putu Svetog Save. Niko sem Gospoda nije Put, Istina i Život.

Danas, kada slavimo osam vekova našeg autokefalnog postojanja, sećamo se vremena kada je narod slušao reč svoje Crkve. Zato smo doživeli ovaj svetli dan u svetoj Žiči.

Mnogostradalna je Žiča, ali je verom u Boga opstala, i ona i narod. Stradali smo za voljenu otadžbinu, sanjali njenu slobodu. Gospod je to i ispunio.

Blagodarimo Bogu što možemo da proslavimo ovaj veliki dan. Važno je da znamo da je naš narod krasilo jedinstvo, i to jedinstvo u Crkvi, veri i ljubavi moramo i danas negovati.

Podele i svađe, pojedinačni interesi, nisu pravi put. To ne vodi dobroj budućnosti. Ljubav treba da postoji među nama. Tako ćemo umeti poštovati druge, a i oni nas.

Bez obzira na naciju i veru, moramo jedni druge voleti. To je poruka ovog velikog jubileja. Tako se održava i Crkva i država.

Imamo primere u prošlosti da je najbolje da Crkva radi svoj posao, a država svoj. Zato pozdravljam predstavnike naše države, nauke i kulture. Molim se Bogu da nas sve blagoslovi, da svoj život i kulturu nastavimo na svetosavskom putu.

Neka ste svi blagosloveni, da sa ovog mesta pođemo sa zajedničkom željom i molitvom za jedinstvo i ljubav jednih prema drugima. Neka je Gospod sa nama, u vekove vekova. Amin.“

Njegovo Preosveštenstvo Episkop niški g. Arsenije je pročitao poslanicu kojom se naša Sveta Pravoslavna Crkva obratila svim svojim duhovnim čedima.

Po završetku božanstvene evharistijske službe, Eparhija žička i sestrinstvo manastira Žiče pripremili su posluženje za sve prisutne.

U nastavku, na bini koja je posebno postavljena između manastirske kapije i velike žičke trpezarije, upriličen je prigodan kulturno-umetnički program u režiji g. Saše Gabrića.

Učestvovali su KUD “Abrašević“, Bora Dugić, “Kosovski božuri“, đaci iz Osnovne škole “Svetozar Marković“ iz Kraljeva, glumci Katarina Dimitrijević i Gojko Baletić koji su govorili stihove iz dela Svetog vladike Nikolaja.

U spletu narodnih igara, zvukova tradicionalnih instrumenata i predivnih glasova koji su pevali najlepše srpske pesme, moglo se istinski uživati.

U radosti ovog velikog dana ispunjenog bogoslužbenim i kulturnim sadržajem, svi prisutni su iz manastira krenuli veselih srca i sa ponosom što smo kao generacija počastvovani ovim veličanstvenim jubilejem.

Neka Sveti otac naš Sava moli milostivog Gospoda da naša Crkva i narod dočekaju u sabornosti i jubilej 900 godina autokefalnosti. Sa divnim pesnikom Vojislavom Ilićem, sav srpski rod neka kliče:

„Vekovi su prohujali i mnogi će jošte proći,
al’ to dete jošte živi, jer njegova živi slava,
jer to dete beše Rastko, sin Nemanjin, Sveti Sava.“

Protonamesnik Aleksandar R. Jevtić

http://www.spc.rs/sr/centralna_proslava_jubileja_800_godina_autokefalnosti_srpske_pravoslavne_crkve_u_manastiru_zhichi

Dodaj komentar

Klikni ovde da postaviš komentar