Vjere Odabrano

U Cetinjskom manastiru govorio knjaz Stanko Crnojević-Mahmut Bušatlija

U NJEGOŠEVOJ SALI POVODOM SVETOG LUKE I PRAZNIKA SVETOG PETRA CETINJSKOG
  • Umirovljeni episkop ATANASIJE: Oni koji ruše crkve ruše svoju budućnost poistovećujući se sa bezbožnicima koji nikada nisu dobro prolazili, kao što nisu ni rušitelji Crkve
  • Mitropolit AMFILOHIJE: Kad su rušili crkvu na Lovćenu jedini koji je odbio da učestvuje u tome je Iso Mahmutović iz Bijelog Polja. On, Musliman bio je časniji od Njegušana, Cetinjana i neka ga Alah upokoji na Strašnome sudu. To treba da se zna i pamti, a Crnogorci treba da idu njegovim putem i vrate Crkvu Svetog Petra Cetinjskog koja je srušena od ondašnjih bezbožnih vlastodržaca
  • Knjaz zetski STANKO: Kao Stanko Crnojević, poslednji muški izdanak Ivana Crnojevića, predstavljam narod koji je pobedio u slavnoj bici na Krusima, a kao Mahmut Bušatlija, poslednji muški izdanak Mahmut-paše Bušatlije, čija lobanja počiva u Cetinjskom manastiru, predstavljam porodicu koja je bitku izgubila. Mudrost Božija i nadahnuće nagnalo je Svetoga Petra Cetinjskog da obaveže potonje generacije da se staraju i čuvaju posečenu glavu Mahmut-paše, da ih podseća na njegovo crnogorsko poreklo, ali i na to kako završavaju gordi i preki vladari. Tako je ta posečena glava, svetleći pod okriljem i u rukama našeg Mitropolita Amfilohija, mene pozvala na Cetinje gde je svaki kamen bio put ka mojim korenima
  • „Naša Crkva, nastavio je, nadživela tri carstva – Romejsko, Tursko i Austrougarsko, Mletačku republiku, italijansku i jugoslovensku kraljevinu, Nemački rajh, komunističku i socijalističku Jugoslaviju. Zovemo je po Srbima koji su održali njen hiljadugodišnji kontinuitet, a od toga 800 godina samostalnosti. Tražeći svoj identitet pitam se, može li biti čvršćeg uporišta od Pravoslavne crkve i za Crnogorce i za Srbe“

SVETOM arhijerejskom liturgijom, blagosiljanjem slavskog kolača i prazničnom duhovnom akademijom na Cetinju je proslavljen praznik Svetog apostola i jevanđelista Luke i Svetog Petra Cetinjskog, koji je krsna slava Cetinjskog manastira i Bogoslovije Svetog Petra Cetinjskog.

Svetu službu Božiju služio je Njegovo visokopreosveštenstvo Arhiepiskop cetinjski Mitropolit crnogorsko-primorski g. Amfilohije sa Visokopreosvećenim Arhiepiskopom sarajevskim i Mitropolitom dabrobosanskim Hrizostom i Preosvećenom gospodom episkopima: mileševskim Atanasijem, pološko-kumanovskim Joakimom, raško-prizrenskim i kosovsko-metohijskim Teodosijem, bihaćko-petrovačkim Sergijom, buenosajreski i južno-centralnoameričkim Kirilom, zahumsko-hercegovačkim Dimitrijem i umirovljenim zahumsko-hercegovačkim Atanasijem.

Sasluživalo je sveštenstvo i monaštvo uz molitveno učešće velikog broja vjernog naroda, dok su za pjevnicom odgovarali đaci Cetinjske bogoslovije.

U pastirskoj besjedi nakon čitanja Jevanđelja, vladika umirovljeni zahumsko-hercegovački g.

Atanasije poručio je da oni koji ruše crkve ruše svoju budućnost poistovjećujući se sa bezbožnicima koji nikada nijesu dobro prolazili, kao što nijesu ni rušitelji Crkve.

Mitropolit Amfilohije je u svom obraćanju podsjetio na rušenje crkve na Lovćenu i zamolio predstavnika Vlade Crne Gore da prenese njegovu molbu, više puta iznijetu, da se Crkva Svetog Petra Cetinjskog obnovi i vrati na Lovćen:

„Moram da podsjetim: kad su rušili crkvu na Lovćenu jedini koji je odbio da učestvuje u tome je Iso Mahmutović iz Bijelog Polja. On, Musliman bio je časniji od Njegušana, Cetinjana i neka ga Alah upokoji na Strašnome sudu. To treba da se zna i pamti, a Crnogorci treba da idu njegovim putem i vrate Crkvu Svetog Petra Cetinjskog koja je srušena od ondašnjih bezbožnih vlastodržaca.“

Na svetom sabranju je obilježeno i 60 godina monašenja i đakonjenja umirovljenog vladike zahumsko-hercegovačkog Atanasija i tim povodom Mitropolit je vladici poklonio panagiju sa likom Hristovim, kamilavku i ikonu Svetoga Petra Cetinjskoga.

Takođe, danas je Mitropolit Amfilohije Zlatnim likom Svetog Petra II Lovćenskog Tajnovidca odlikovao g. Gavrila Principa iz Bosanskog Grahova, dr Aleka Račića iz Beograda, Đura Pejovića iz Budve i Željka Čolakovića iz Kanade.

Poslije Liturgije u Njegoševoj sali na manastirskom imanju Cetinjskog manastira održana je praznična akademija u organizaciji Bogoslovije Svetog Petra Cetinjskog i Crkvene opštine Cetinje.

Između ostalog, rektor je kazao da su Vlada i Ministarstvo prosvjete Crne Gore upoznati i sa inicijativom da se Bogoslovska škola Svetog Petra Cetinjskog, kao prva srednja škola u novovjekovnoj istoriji Crne Gore, registruje i da ima pravo javnosti, kao i sve vjerske i druge škole.

U nastavku se prisutnima obratio knjaz zetski Stanko Crnojević Bušatlija koji je istakao da je naša Crkva nadživjela tri carstva: Romejsko, Tursko i Austrougarsko, Mletačku republiku, italijansku i jugoslovensku kraljevinu, Njemački rajh, komunističku i socijalističku Jugoslaviju:

„Zovemo je srpskom jer je potekla iz srpskih zemalja među srpskim plemenima koja su živela na putu kojim je civilizacija došla sa Bliskog Istoka u Evropu i učinila ih Zapadom na Istoku, Istokom na Zapadu. Zovemo je po Srbima koji su održali njen hiljadugodišnji kontinuitet, a od toga 800 godina samostalnosti, ne dovodeći u pitanje ničije nacionalno opredeljenje kao uslov pripadnosti našoj Crkvi. Tražeći svoj identitet pitam se, može li biti čvršćeg uporišta od Pravoslavne crkve i za Crnogorce i za Srbe.“

Knjaz Stanko je sa prisutnima podijelio i svoja lična razmišljanja iz 2016. godine sa obilježavanja 240 godina bitke na Krusima kada je, kako svjedoči, s ponosom ustvrdio da ja na toj prigodi predstavljao obje strane u tom sukobu.

„Kao Stanko Crnojević, poslednji muški izdanak Ivana Crnojevića, predstavljam narod koji je pobijedio u toj slavnoj bici, a kao Mahmut Bušatlija, poslednji muški izdanak Mahmut-paše Bušatlije, čija lobanja počiva u Cetinjskom manastiru, ja predstavljam porodicu koja je bitku izgubila. Mudrost Božija i nadahnuće nagnalo je Svetoga Petra Cetinjskog da obaveže potonje generacije da se staraju i čuvaju posječenu glavu Mahmut-paše, da ih podsjeća na njegovo crnogorsko porijeklo, ali i na to kako završavaju gordi i prijeki vladari.

Čini mi se da je Sveti Petar želio da ostavi u manastiru i sačuva luču vodilju potomcima Mahmut-paše ka njihovim korijenima. Tako je ta posječena glava, svjetleći pod okriljem i u rukama našeg Mitropolita Amfilohija, mene pozvala na Cetinje gdje je svaki kamen bio put ka mojim korijenima“, kazao je u prazničnom slovu, između ostalog, knjaz zetski Stanko Crnojević.

U nastavku akademije je izveden kulturno-umjetnički program u kojem su, pored ostalih, učestvovala i djeca sa vjeronauke, hor „Njegoš“ i dječji hor „Sv. Mardarije Lješansko-libertvilski“.

https://mitropolija.com/2019/10/31/na-cetinju-torzestveno-proslavljen-praznik-svetog-petra-cetinjskog/

Dodaj komentar

Klikni ovde da postaviš komentar